CDKN2A Mutasyonu Nedir? Bilimsel Veriler, Pankreas ve Melanom Kanseri Riskleri, Meme Kanseriyle İlişkisi

18 Ekim 2025

CDKN2A (Cyclin-Dependent Kinase Inhibitor 2A) geni, hücre döngüsünün kontrolünde görev alan bir tümör baskılayıcı gendir. Bu gen, p16^INK4a ve p14^ARF olmak üzere iki farklı proteini kodlar. Mutasyonlar, bu proteinlerin hücre büyümesini sınırlama fonksiyonunu bozar ve özellikle melanom ve pankreas kanseri riskini artırır.

Risk Özeti (NCCN 2.2026)

Melanom: Yaşam boyu risk %30–70
Pankreas kanseri: Yaşam boyu risk %15–25
Meme kanseri: Kanıt zayıf; hafif artış (%10 civarında) olasılığı bildirilmiştir
Akciğer kanseri: Bazı kohortlarda düşük düzeyde artış
Kanıt düzeyi: Güçlü (melanom ve pankreas için yüksek penetrans)

CDKN2A mutasyonu, familial atypical multiple mole melanoma (FAMMM) sendromu olarak da bilinen klinik tabloyla ilişkilidir. Bu sendromda çok sayıda atipik ben bulunur ve bireylerde melanom gelişme olasılığı belirgin artar. Aynı zamanda pankreas kanseri riski de artmıştır. Meme kanseriyle doğrudan bir ilişki bulunmasa da, bazı çalışmalarda ortak genetik yolaklara dikkat çekilmiştir.

CDKN2A Testi Ne Zaman Yapılmalı?

Ailede birden fazla melanom veya pankreas kanseri vakası olan bireylerde CDKN2A testi yapılmalıdır. Ayrıca genç yaşta (40 yaş altı) melanom tanısı alan veya atipik benlerle birlikte güçlü aile öyküsü bulunan hastalarda da test önerilir. Test, kan veya tükürükten alınan DNA örneğiyle gerçekleştirilir ve sonuçlar genetik danışmanlık eşliğinde değerlendirilmelidir.

Erken Tanı ve Takip Önerileri

Melanom için: Yılda 1–2 kez dermatolojik muayene; tüm vücut dermatoskopik görüntüleme önerilir.
Pankreas için: 40 yaş itibarıyla veya ailede en erken vaka yaşından 10 yıl önce yıllık MR veya endoskopik ultrason (EUS) yapılmalıdır.
Meme için: Kanıt sınırlı; tarama genel nüfus protokolüne göre yapılır, aile öyküsü varsa kişiselleştirilir.
Yaşam tarzı: Güneşten korunma, sigarasız yaşam, düzenli egzersiz ve sağlıklı kilo önerilir.

Uzman Görüşü

CDKN2A mutasyonu, pankreas ve melanom riskini belirgin artıran yüksek penetranslı bir genetik değişikliktir. Tarama ve korunma stratejilerinin erken yaşta başlatılması, ölüm oranlarını düşürür. Meme kanseriyle doğrudan bir ilişki gösterilmemekle birlikte, risk değerlendirmesi her zaman bireyselleştirilmelidir.